..
کـلــبـــه
یه زمانی
توی ِ کلبـه مون بــرو بیـــایی بود
توش پـــُر از نور و امید و
عطـش ِ رهـایـی بود ...
یه زمانی
یه کسی پـیـدا می شد ؛
کلبه را آبی و جاروبـــی می کرد ،
آواز ِ بلبلا و کبـــــوتـــرا
نزدیک ِ پـنـجـــره ، آشــوبـی می کرد ...
یه زمان ، نـســیـــم ِ عشق ،
پنجـره ها را باز می کرد
گلای ِ شمعدونی را ،
با مهــربونی نــاز می کرد
.....
حالا یه قفـــل ِ بــزرگ
خوابیده روی در ِ ش
کم کــَمــــَـک عنکـبــوتــا
می ریزن دور و برش ...
عزیزم ! رفتی سفــر
سفـــرت خوش نازنین
یه روزی شــــاید بـیــای
که دیگه نیستم ...
همیـــن !
یکـطــرفه
تو مثل ِ قلبم می مونی
تویی چو پاره ی تنم
هــــرگـــز اینو یادت نره
دل از تو بر نمی کــَنـَم
*
با اینکه کم محل شدی
با اینکه قلبت سرد شده
با اینکه این روزا دیگه ،
گلهای گلدون زرد شده
*
ولی بدون ! عشقم تویی
فقط تــــویی
اونکه تا وقت ِ جون دادن
یـا د شه تو قلبم ، تویی
*
عزیز ِ دردونه ی من
حرف خودت مگه نبود
" فرصت کمه برای عشق " ؟
پس چـرا خــون ِ دل میدیم
به این قــنــــاری های ِ عشق !
*
بیا اینو باور کنیم ،
عمرها دارند کوتاه میشند
گلبرگای نازک ِ عشق
زود از ساقه جدا میشند
*
تو دنبال ِ بهونه ای
واسه ، رها شدن ز ِ من
بهتره انکار نکنی
ای نازنین ِ خواستنی ،
نزدیکتر از خودم به من !
*
سر نزدن هات معلومه
رو اسم ِ ما خط کشیدی
توی صف ِ خاطرخواهات
ما را دیگه هیچ ندیدی
*
عیب نداره ازین به بعد
یکطرفه دوستت دارم
تا آخرین لحظه ی عُمر
دست از تو بر نمی دارم
*
تو مثل قلبم می مونی
تویی چو پاره ی تنم
هــــرگــــز اینو یادت نره
دل از تو بر نمی کنم
